Yalan Masallardı

Yalan Masallardı

Sana, masal diye anlatılanlar yalan.
Yok Kafdağı’nın ardında
Kanatları gökyüzüne ulaşan
Zümrüt-ü Anka kuşu, inan.
Benim masallarımda kaldı Şahmeran.
Bir dehlizde, ölümüne sebepti insan.
Gökten hiç üç elma düşmeyen,
Yalan masallardı bana da anlatılan.
Bir yokmuş, bir yokmuş, hiç var olamamış
Bu masallarda burada bitememiş.
Kör bir kuyuda yitip gitmiş Yusuf’un sesi.
Yankısı, oluvermiş masalların beşiğinde bir dede,
Tıngır mıngır sallanıyor, sen uyu diye her gece.
Yalan masallardı cücelerin çaldığı,
Ninemin dizinde daldığım uykularımdan.
Samanlara sakladılar, bulamadı küheylan.
Hiçbir büyülü değneğin dokunmadığı,
En güzel dev masalıydı bana yalan.
Tek gözünü kırpınca, hiç gözü kalmayan.
Sonunda bir kerevete çıkılamadan, uyuya kalınan
Yalan masallardı bana anlatılan.

İç döküş yazılarının tamamı için sitemizi ziyaret edebilirsiniz.

Yanıtla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir